912ذكر كند ) وَأَ نْتَ بِكَشْفِهِ عالِمٌ غَيْرُ مُعَلَّمٍ واسِعٌ غَيْرُ مُتَكَلِّفٍ ، فَأَسْأَ لُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي وَضَعْتَهُ عَلَى الْجِبالِ فَنُسِفَتْ ، وَوَضَعْتَهُ عَلَى السَّماواتِ فَانْشَقَّتْ ، وَعَلَى النُّجُومِ فَانْتَشَرَتْ ، وَعَلَى الْأَرْضِ فَسُطِحَتْ ، وَأَسْأَ لُكَ بِالْحَقِّ الَّذِي جَعَلْتَهُ عِنْدَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَعِنْدَ عَلِيٍّ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ وَعَلِيٍّ وَمُحَمَّدٍ وَجَعْفَرٍ وَمُوسىٰ وَعَلِيٍّ وَمُحَمَّدٍ وَعَلِيٍّ وَالْحَسَنِ وَالْحُجَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ وَأَنْ تَقْضِيَ لِي حاجَتِي ، وَتُيَسِّرَ لِي عَسِيرَها ، وَتَكْفِيَنِي مُهِمَّها ، فَإِنْ فَعَلْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ ، وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَلَكَ الْحَمْدُ ، غَيْرَ جائِرٍ فِي حُكْمِكَ ، وَلَا مُتَّهَمٍ فِي قَضائِكَ ، وَلَا حائِفٍ فِي عَدْلِكَ .

پس رخسار خود را مى‌چسبانى به زمين و مى‌گويى :

اللّٰهُمَّ إِنَّ يُونُسَ بْنَ مَتَّىٰ عَبْدَكَ دَعاكَ فِي بَطْنِ الْحُوتِ وَهُوَ عَبْدُكَ فَاسْتَجَبْتَ لَهُ ، وَأَ نَا عَبْدُكَ أَدْعُوكَ فَاسْتَجِبْ لِي .

حضرت صادق عليه السلام فرمود : بسا حاجتى از براى من پيدا مى‌شود و من مى‌خوانم اين دعا را پس مراجعت مى‌كنم و حاجتم برآورده شده است ¹ .وظيفۀ خواهنده حاجت

مؤلّف گويد كه : سيّد ابن طاووس رحمه الله در جمال الأُسبوع كلامى فرموده كه حاصلش اين است كه: هرگاه از خداى تعالى حاجتى خواستى لا اقل چنان باشد حال تو مثل آنكه هرگاه حاجت مهمّه بطلبى از يكى از پادشاهان دنيا ، چه هرگاه حاجتى به ايشان داشته باشى طلب رضا و خوشنودى ايشان مى‌نمايى به هرچه ممكنت شود ، پس همچنين در وقت حاجت خواستن از خدا كوشش كن در تحصيل رضاى او ، و مبادا كه اقبالت به خدا كمتر باشد از اقبالت بر ملوك دنيا، كه اگر چنين باشد حال تو پس تو از مستهزئين هالكين خواهى بود، و چگونه جايز خواهد بود كه اهتمام تو، به رضاى خدا كمتر باشد از اهتمام به رضاى مخلوقين ، پس هرگاه منزلت خدا نزد تو