467

فصل چهارم

در فضيلت و كيفيّت زيارت مولاى ما حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام

و در آن چند مطلب است :

در فضيلت زيارت اميرالمؤمنين عليه السلام

مطلب اوّل

در فضيلت زيارت آن حضرت است

شيخ طوسى به سند صحيح از محمّد بن مسلم از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود :

خداوند خلق نفرموده مخلوقى بيشتر از ملائكه، و بدرستى كه هر روزى نازل مى‌شوند هفتاد هزار ملك و بيايند به بيت المعمور و طواف مى‌كنند به دور آن، و چون از طواف آن جا فارغ شدند به طواف كعبه مى‌روند، و چون از طواف كعبه فارغ شدند به سوى قبر پيغمبر صلى الله عليه و آله مى‌آيند و سلام مى‌كنند بر آن حضرت، پس از آن مى‌آيند به سوى قبر امير المؤمنين عليه السلام و سلام مى‌كنند بر آن حضرت، بعد از آن مى‌آيند نزد قبر حسين عليه السلام و سلام مى‌كنند بر آن جناب، پس از آن به آسمان بالا مى‌روند، و مثل ايشان هر روز نازل مى‌شود تا روز قيامت ¹ .

پس فرمود آن حضرت كه : هركه زيارت كند امير المؤمنين عليه السلام را و عارف به حقّ آن حضرت باشد، يعنى آن جناب را امام واجب الإطاعة و خليفۀ بلا فصل داند، و از روى تجبّر و تكبّر به زيارت نيامده باشد، حق تعالى بنويسد از براى او اجر صد هزار شهيد، و گناهان گذشته و آيندۀ او را بيامرزد، و مبعوث گردد در روز قيامت از جملۀ ايمنان از اهوال آن روز، و آسان گرداند بر او حساب را، و استقبال نمايند او را ملائكه، و چون برگردد از زيارت او را مشايعت نمايند تا به خانۀ خود برگردد، و اگر بيمار شود به عيادت او بيايند، و اگر بميرد متابعت جنازۀ او بكنند، و از براى او طلب آمرزش نمايند تا قبرش ² .

و سيّد عبدالكريم بن طاووس در فرحة الغرى از آن حضرت روايت كرده كه فرمود : هركه پياده به زيارت امير المؤمنين عليه السلام برود، حق تعالى به هر گامى ثواب يك حج و يك عمره براى او