399روزه كنند، و در آخر روز بعد از عصر افطار كنند به غذايى كه اهل مصيبت مى‌خورند، مثل ماست يا شير و امثال آنها، نه مثل غذاهاى لذيذه ، و آنكه جامه‌هاى پاكيزه بپوشند، و بندها را بگشايند، و آستين‌ها را بالا كنند به هيئت صاحبان مصيبت .
و علّامۀ مجلسى در زاد المعاد فرموده : و بهتر آن است كه روز نهم و دهم را روزه ندارد، زيرا كه بنى اميّه اين دو روز را براى بركت و شماتت بر قتل آن حضرت روزه مى‌داشتند ، و احاديث بسيار در فضيلت اين دو روز و روزۀ آنها بر حضرت رسول صلى الله عليه و آله بسته‌اند، و از طريق اهل بيت عليهم السلام احاديث بسيار در مذمّت روزۀ اين دو روز خصوصاً روز عاشورا وارد شده است.
و ايضاً بنى‌اميّه عليهم اللّعنه از براى بركت آذوقه سال را در روز عاشورا در خانه ذخيره مى‌كردند .
لهٰذا از حضرت امام رضا عليه السلام منقول است كه: هركه ترك كند سعى در حوايج خود را در روز عاشورا و پى كارى نرود حق تعالى حوايج دنيا و آخرت او را برآورد ، و هركه روز عاشورا روز مصيبت و اندوه و گريۀ او باشد حق تعالى روز قيامت را روز فرح و سرور و شادى او گرداند، و ديده‌اش در بهشت به ما روشن گردد ، و هركه روز عاشورا را روز بركت نامد و از براى منزل خود در آن روز چيزى ذخيره كند خدا آن ذخيره را براى او مبارك نگرداند، ودر روز قيامت با يزيد و عبيد اللّٰه بن زياد و عمر بن سعد عليهم اللّعنه محشور گردد ، پس بايد كه در روز عاشورا آدمى مشغول كارى از كارهاى دنيا نگردد، و مشغول گريه و نوحه و مصيبت باشد، و امر كند اهل خانۀ خود را كه تعزيۀ آن حضرت را بدارند و مشغول ماتم باشند چنانكه در ماتم عزيزترين اولاد و اقارب خود مى‌باشند، و در آن روز امساك كند از خوردن و آشاميدن بى‌آنكه قصد روزه كند، و در آخر روز بعد از عصر افطار كند اگر چه به شربت آبى باشد، و روزۀ تمام ندارد، مگر آنكه در خصوص آن روز روزۀ واجبى داشته باشد كه به نذر يا مثل آن بر او واجب شده باشد كه آن روز را روزه بايد بگيرد، و در آن روز آذوقه در خانه ذخيره نكند، و نخندد، و مشغول لَهو و لَعِب نگردد، و هزار مرتبه بر قاتلان آن حضرت لعنت كند و بگويد : اللّٰهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ 1 .
مؤلّف گويد : از كلام اين بزرگوار معلوم شد كه احاديثى كه در فضيلت روز عاشورا است مجعول و بر حضرت رسول صلى الله عليه و آله بسته‌اند، و صاحب شفاء الصّدور در شرح اين فقره از زيارت