53«شيخ عبدالحق دهلوى» در شرح «مشكاة المصابيح» و در تأليفات ديگر خود مىگويد: برخى از فقيهان كمك گرفتن از قبور را ردّ كردهاند؛ اما اگر دليل اين امر، نبود قدرت شنوايى و ادراك در مردگان ادعا مىشود، بايد گفت بطلان اين ادعا ثابت شده است. اما اگر از اين جهت است كه آنان توان انجام كارى را ندارند و در خاك اسير گشتهاند و سرگرم محنتها و رنجهاى خود هستند، پاسخ اين است كه اين امر كليت ندارد. به ويژه انسانهاى پرهيزكار كه اولياى خداوند هستند و در بند اين مشكلات نيستند. به همين دليل ارواح آنها مقرّب درگاه پروردگار است. آنان در برزخ، از مقام و منزلت برخوردارند و مىتوانند شفيع قرار گيرند يا دعا كنند و حاجت اخروى زائران خود و توسلجويندگان را از خدا بخواهند.
دليلى براى نفى اين واقعيت وجود ندارد. بيضاوى در تفسير آيات اول تا پنجم سوره نازعات 1 مىگويد: وقتى نفوس فاضل از تن جدا مىشوند، صفا و روشنى پيدا مىكنند؛ زيرا اين ارواح از بدن جدا مىشوند و فرشتگان آنها را به طور كامل از بدن مىرهانند. در نتيجه اين روح در جهان ملكوت، تكاپو پيدا مىكند و در آن جهان به تسبيح مشغول مىشود و به سوى آستان قدسى خداوند شتاب مىگيرد و با شرف و قدرتى كه پيدا مىكند، از