42 متوسل شده است. بىترديد وقتى آن حضرت با توسل به انبيا از خدا درخواست مىكند، امت او به طريق اولى از اين كار منع نمىشوند.
توسل به آن حضرت، پس از رحلت ايشان از اين دنيا، به دو صورت است:
الف) به اين معنا كه از او درخواست شود تا همچون زمان حياتش براى ما دعا كند. «بيهقى» و «ابن ابى شيبه» از «مالك الدار» نقل مىكنند كه در زمان عمر خشكسالى شد. مردى نزد قبر پيامبر(ص) آمد و گفت: «اى رسول خدا! براى امت خود نزد خداوند طلب باران كن. اين امت هلاك شدند». رسول خدا(ص) به خواب او آمد و فرمود: «پيش عمر برو و به او بگو كه باران خواهد آمد و سيراب مىشويد. به او بگو: به سراغ آن فرد خردمند برو». وقتى او آنچه را در خواب ديده بود، براى عمر تعريف كرد، عمر گريست و گفت: «خدايا! از من كارى خواستهاند كه از انجام آن ناتوان شدهام». 1
«سيف» در «الفتوح» نقل مىكند كسى كه اين خواب را ديد، «بلال بن حارث مزنى» از صحابه رسول خدا(ص) بود. 2سخن ما در استغاثه به رسولخدا(ص) است كه ايشان در عالم برزخ هم پاسخ استغاثه را مىدهند. طبق اين داستان، آن حضرت در برزخ، از سؤال يكى از صحابه خود آگاه