66ابن حزم مىگويد:
كسى كه مىگويد: خداوند جسم است ولى نه مثل ساير اجسام در عقيده خطا نكرده است، ولى در اسم گذارى بر خدا به اشتباه رفته است؛ زيرا خداوند را به اسمى نامگذارى كرده كه از او نرسيده است. 1
و نيز مىگويد: «هر كس بگويد: پروردگار او جسم است، اگر جاهل يا تأويل كننده باشد معذور است وبر او چيزى نيست...» 2
ابن تيميه نيز مىگويد:
اينگونه الفاظ (مثل جسم...) را كسى نمىتواند نفى يا اثبات كند تا آنكه متكلّم آن را تفسير نمايد، اگر به باطل تفسير نمايد آن را ردّ كند واگر به حقّ تفسير كند آن را اثبات نمايد. 3
در جايى ديگر مىگويد:
آن كسانىكه خداوند را از مشابهت با مخلوقين منزّه مىكنند واو را «جسم» ناميدهاند، نزاع آنان با كسانى كه آنرا از خدا نفى مىكنند، لفظى است. 4
با جواب از اين جملهاى كه به هشام بن حكم نسبت داده شده، به اين نتيجه مىرسيم كه تهمت تجسيم به معناى جسميت لغوى هرگز بر هشام روا نيست. تنها عباراتى مىماند كه در كتب رجال وتراجم در