31

بدعت حَسن وقبيح از نظر اهل سنّت

از بحث‌هاى گذشته روشن شد كه بدعت در اصطلاح شرع ملازم است با قبح، وحكم شرعى آن حرمت است. بنابر اين، تقسيم بدعت اصطلاحى به حسن وقبيح نادرست است. با اين حال، اهل سنّت بدعت مصطلح را به دو قسم حسن وقبيح تقسيم كرده‌اند. ¹تقسيم بدعتِ مصطلح در شرع به حسن وقبيح، ومشروع ونامشروع نادرست است؛ زيرا در اصطلاح شرع، بدعت به معناى ابداع حكمى است كه مبناى شرعى ندارد. چنين فعلى قطعاً حرام ومبغوض شارع است.

هر بدعتى ضلالت است

برخى از علماى اهل‌سنت براى تصحيح وتوجيه بدعت‌هاى عمر بن الخطاب وديگران، بدعت را به دو قسم تقسيم كرده‌اند: بدعت حسنه و قبيحه، ولى از ظاهر ادله استفاده مى‌شود كه هر عملى كه بر آن بدعت صدق كند حرام است ولذا نمى‌توان بر عملى بدعت حسنه اطلاق كرد.

مسلم به سند خود از رسول خدا(ص) نقل كرده كه فرمود:

امّا بعد، فانّ خير الحديث كتاب الله وخير الهدى هدى محمّد، وشر الأمور محدثاتها وكل بدعة ضلالة. ²

همانا بهترين گفتار كتاب خداست وبهترين هدايت، هدايت محمّد است وبدترين امور چيزهايى است كه در دين حادث شوند وهر بدعتى گمراهى است.