75 بنابراين اگر بتواند به ميقات برگردد و مانعى هم در كار نباشد عمداً برنگردد، گنهكار است. ولى چنانچه مانعى از رجوع به ميقات (مانند ترس در بين راه، تنگى وقت) وجود داشته باشد، به طورى كه اگر برگردد، حج از او فوت مىشود، گنهكار نيست.
و در فرض اخير (وجود مانع) به اعتقاد اهل سنّت، فرقى نيست در اين كه ميقات ديگرى جلوى او باشد يا نه. و همين طور فرقى نيست در اين كه عمداً احرام را ترك كند يا از روى جهل به حكم و يا فراموشى.
استدلال:
كسانى كه به ثبوت كفاره فتوا دادهاند دو دليل آوردهاند:
الف: ابن عباس از پيامبر روايت مىكند كه حضرت فرمود:
«مَنْ تَرَك نُسكاً فعليه دمٌ.»
«هر كس عبادتى از عبادات حج را ترك كند، بايد كفاره بدهد.»
ب: چون قطعاً احرام از ميقات بر او واجب بوده، حال كه ترك كرده است، بايد كفاره بدهد، زيرا اصل احرام از واجبات ركنى وليكن احرام از ميقات واجب غير ركنى است و لذا با ريختن خون جبران مىشود.
7 به اتفاق جميع فقها، احرام بستن از مسجد ذىالحليفه افضل است چون پيامبر اسلام(ص)از آنجا محرم شد.
8 آيا احرام بستن بر هر كسى كه به هر شكل از ميقات عبور مىكند، واجب است يا نه؟
براى روشن شدن اين مسأله بايد به انواع عبور از ميقات اشاره كنيم:
عبور كردن از ميقات بر سه گونه است. 1 گاهى عبور مىكند وليكن براى حاجتى كه قبل از مكّه دارد. 2 گاهى به قصد دخول در مكّه عبور مىكند ولى نه به خاطر اعمال حج بلكه به خاطر حاجتى كه در شهر مكه دارد. 3 و يك موقع دخول در مكّه به قصد حج و عمره است.
فرض اوّل: به اتفاق همه فقها، بدون احرام مىتواند از ميقات عبور كند و اشكالى هم ندارد.
فرض دوّم: به فتواى اماميه و مالكيه، بدون اشكال احرام لازم است، زيرا به مقتضاى روايات، دخول در مكّه، بدون احرام جايز نيست مگر براى كسانى كه به اقتضاى شغلشان، هميشه در رفت و آمد هستند مانند هيزم فروش و ميوه فروش، كه اين افراد بدون احرام مىتوانند وارد شوند. 1 و نيز كسى كه در حال احرام به مكّه وارد شده ولى بعداً از آن خارج، و در وسط همان ماهى كه در آن محرم شده است، برگردد.