160
احكام مصدود و محصور:
در اين بخش معناى لغوى و احكام مصدود و محصور را به طور فشرده مطرح خواهيم كرد.
معناى لغوى: مصدود (محصور به وسيله دشمن) به كسى گفته مىشود كه دشمن او را از انجام عمره يا حج منع كند. اصطلاح مصدود را، اماميه بكار مىبرند ولى اهل سنّت در هر دو مورد، واژه محصور را بكار مىبرند. و محصور آن است كه به واسطه مرض از عمره يا حج ممنوع شود.
احكام مصدود: در اين بخش بعضى از مسائل را بيان مىكنيم.
مسأله: اگر حاجى به احرام حج محرم شود ولى دشمن به او اجازه ندهد تا در عرفه و مشعر وقوف كند و يا اگر احرام عمره دارد، اجازه ندهد به مكّه داخل شود تا طواف و سعى را انجام دهد، در اين دو صورت به فتواى اماميّه و شافعيّه 1 با قربانى كردن، در همان محلى كه مصدود شده، از احرام خارج مىشود و پس از آن همه چيز حتى زنان بر او حلال مىشوند، البته به احتياط واجب قدرى از مو يا ناخن خود را هم بگيرد.
ولى به فتواى ابوحنيفه: بايد شتر و يا گوسفند را در حرم ذبح و يا نحر كند. 2 مالكيان مىگويند: به مجرد مصدود شدن، در صورتى كه از مرتفع شدن آن مأيوس شود، از احرام خارج مىشود و قربانى هم لازم نيست و به اعتقاد مالك: چنانچه شترى به همراه دارد بايد در همان مكانى كه قصد خروج از احرام را دارد، نحر كند. 3 از اين رو كسانى كه به ثبوت هدى بر مصدود فتوا دادهاند: به روايت جابر استدلال نمودهاند: