81

پرخورى

خوردن و آشاميدن براى ادامه زندگى انسان لازم است، ولى اگر از اندازه خود تجاوز كرد، نه تنها مفيد نيست، بلكه بسيار زيان‌بخش خواهد بود. پرخورى افزون بر زيان‌هاى بدنى، فكر و روح انسان را نيز دچار ناراحتى مى‌كند؛ زيرا بدن و روح انسان ارتباط بسيار نزديكى با هم دارند و بر همديگر اثر مى‌گذارند. بسيار پيش مى‌آيد كه افراد از انواع غذاها استفاده مى‌كنند كه اين حجم غذا براى سلامت مزاج بسيار زيان‌آور است. در اين حال تا آنجا كه مى‌توانند، معده خود را از غذاهاى حجيم پر مى‌سازند و با سنگينى كه در بدن ايجاد مى‌شود، جايى براى فعاليت‌هاى ديگر باقى نمى‌ماند. بنابراين، يكى از آسيب‌هاى مهم پرخورى به ويژه شب هنگام، بازماندن از توفيق سحرخيزى است. حضرت على عليه السلام در نكوهش پرخورى مى‌فرمايد:

لاٰ تَجْلِسْ عَلىَ الطَّعٰامِ إِلّاٰ وَ أَنْتَ جٰائعٌ وَ لاٰتَقُمْ عَنِ الطَّعٰامِ إِلّاٰ وَ انْتَ تَشْتَهيِهِ. ¹

بر سر سفره منشين مگر وقتى كه گرسنه باشى و پيش از سير شدنِ كامل، از خوردن دست بكش.

در سخنى ديگر، به روايت اهل‌سنت، درباره ضررهاى پرخورى چنين مى‌فرمايد:

كَثْرَةُ الْطَّعَامِ تُمِيْتُ الْقَلْبَ كَمٰا تُمِيتُ كَثْرَةُ المٰاءِ الْزَّرْعَ. ²