128
خويشتندارى از گناه
سفارش اول رهبران دينى به پيروانشان، بهرهمندى از تقوا و خويشتندارى است. زيباترين جامه آدمى، پوشيدن لباس تقواست.
اصولاً ارزش هر انسانى به ميزان برخوردارى او از تقواست. انسان بايد تلاش كند تا همواره اين لباس مقدس را پاكيزه نگه دارد و اگر آلودگى كوچكى در لباس خود ديد، با جديت و فوريت تمام، با آب شفابخش توبه، آن را بشويد؛ زيرا چنانچه آلودگى به تمام لباس سرايت كند، جز شرمسارى چيز ديگرى نصيب انسان نخواهد شد. در پرتو تقوا و پرواپيشگى، مىتوان از آفتها و آسيبهاى اخلاقى برحذر بود.
حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
مَنْ تَعَرّىٰ عَنْ لِبٰاسِ التَّقْوىٰ لَمْ يُسْتَتَرْ بِشَىْءٍ مِنْ اسْبٰابِ الدُّنْيٰا. 1
هر كس به جامه تقوا پوشيده نشود، هيچ چيز از اسباب دنيا، او را نمىپوشاند.
جايگاه دانشاندوزى
دانشمندان، چراغهاى فروزان زندگى بشرى هستند. دانش به آدمى، عزت و ارزش مىبخشد و دانشمند، درهاى پيشرفت و تعالى را به روى آدميان مىگشايد. پيشرفتها، موفقيتها، خلاقيتها و كشفها تنها در سايه دانش دانشوران امكانپذير خواهد شد. دانشمندان پارسا با خدمات صادقانه خود، نام نيكشان را بر كتيبه تاريخ مىنگارند. اصولاً دانشمند به واسطه دانشش، هميشه زنده و وجودش، روشنىبخش همگان است. در نبودش نيز مىتوانند از آثار و بركات دانش او بهرهمند شوند و اين به