231باب جبرئيل و از جهت مغرب تا روضه و منبر معمور شد تا آنكه سنۀ ست و خمسين درآمد و در محرم اين سنه واقعۀ بغداد و دخول تتار به آن و افساد ايشان در آن دارالخلافه روى داد. پس بنابراين آلات عمارت از صاحب مصر منصور نورالدين على رسيد و ايضاً از جانب يمن شمس‌الدين يوسف آلات عمارت فرستاد و تا باب‌السلام عمارت كردند و در ذى‌القعدۀ سنۀ سبع و خمسين، صاحب مصر معزول شد و ديگرى به جاى او نشست و در اين سال از باب‌السلام تا باب‌الرحمه و از باب جبرئيل تا باب‌النسا معمور شد و در آخر اين سال ظاهر بيبرس صالحى متولى مصر شد و در عمارت اهتمام تمام نموده سيصد و پنجاه كارگر به آلات و مؤنات عمارت به مدينۀ شريفه فرستاد و ايشان را به نفقه و آلات امداد مى‌نمود تا آنكه بقيۀ مسجد مسقف شد به دستور اول مگر، جانب شمالى كه به يك سقف اكتفا نمودند و لايزال مسجد شريف بر همان عمارت بود تا آنكه در زمان محمد قلاوون صالحى در سنۀ خمس و سنۀ ستّ ¹ و سبعمائه مسقف غربى و شرقى كه در يمين و يسار صحن و مسجد است به يك سقف تجديد يافت همچو سقف شمالى و در سنۀ تسع و عشرين و سبعمائه، محمد قلاوون دو رواق ديگر در مسقف قبلى كه پيشتر پنج رواق بود زياده ساخت و به سبب اين زيادتى مسجد شريف را مسقفش متسع و گشاده شد و منفعت تمام به خاص و عام رسيد و در سنۀ احدى و ثلاثين و ثمانمائه به جهت خللى كه در او شده بود اين دو رواق را اشرف برس باى به مال جوالى ² [83 - آ] قبرس ³ تجديد نمود و چيزى از سقف شمالى نيز تجديد يافت و بعد از آن ظاهر جقمق ⁴ بسيارى از سقف مقدم مسجد را از روضه و غيرها در سنۀ ثلاث و خمسين و ثمانمائه ⁵ تجديد فرمود و بعد از آن در زمان اشرف قايتباى جانب صحن مسقف شرقى را تا منارۀ شامى شرقى بعد از هدم طاقهاى آن ⁶ در سنۀ تسع و سبعين و ثمانمائه ⁷ عمارت نموده‌اند به توليت ابن زمن و بعد