113بايد كه به ادب تمام در مواجه مستقبل قبر شريف و مستدبر قبله ايستاده سلام و دعا كند و از جملۀ ادعيه بايد كه يكى اين دُعا باشد:

«اللهم انّك قُلَت فى كتابك لنبيّك عليه السلام ¹ وَلو انَّهُم اذْ ظَلَموا انْفُسهم جاؤك فاستغفروا اللّٰه (الآية) و انّى اتيت نبيّك - صلى‌اللّٰه عليه وآله وسلم - مُستَغْفِراً فَاَسألُكَ ان توجب لى المغفرة كما اوْجَبْتَها لِمَنْ اتاهُ فى حياتِه، الّلهم إنّى اتوجَّه اليك بنبيّك صلى‌اللّٰه عليه وآله وسلم.»

و وقوف نمايد نزد قبر شريف و نزديك شود. و در روايتى آنكه وقوف و دعا نكند و بگذرد و بايد كه مُتعلق نشود به شبّاك. همچنين مروى است از امام مالك و از امام ابوحنيفه مروى است كه ايوب سختيانى به مدينه آمد ملاحظه كردم نزديك شد به قبر شريف، استقبال قبر و استدبار قبله نمود و گريه كرد بى‌تكلّف، مخالف اين است آنچه از ابوالليث روايت كرده‌اند كه زاير بايد كه استقبال قبله كند در سلام. سروجى و كرمانى نيز همچنين گفته‌اند، ليكن محقق تمام شيخ كمال‌الدين الهمام ² - رحمة اللّٰه - مى‌گويد: روايت ابوالليث مردود است به آنچه در مسند ابوحنيفه است. از ابن عمر كه گفت: از سنت است كه اين كه بيايى به قبر رسول - صلى اللّٰه عليه و آله و سلم - از جانب قبله و پشت خود را به قبله كنى و روى خود را به سوى قبر انور سازى و بعد از آن بگويى كه السلام عليك يا ايها النبى و رحمة اللّٰه و بركاته و ابن جماعه نيز در مناسك خود كرمانى را به شذوذ نسبت كرده و مذهب حنفيّه را نقل كرده كه بايد كه از براى سلام نزد سر آن حضرت - صلى اللّٰه عليه و آله و سلم - بايستد به حيثيّتى كه در جانب يسار باشد و از ديوار دور شود مقدار چهار گز [31 - آ] و بعد از آن بگردد تا برسد به مقابل وجه مقدس و واقف شود آنجا مستدبر القبله.

همچنين است مذهب شافعى و غيره گفته‌اند كه پيش از آنكه حجره‌هاى شريفه را به مسجد شريف درآورند از براى سلام مردم بر در حجره مى‌ايستادند و سلام مى‌كردند بنابر آنكه استقبال وجه شريف متعذر بود. پس از ناحيۀ خانه و از ناحيۀ سر مبارك استقبال