114قبر انور مىنمودند وسلام مىكردند بر وجهى كه وقوف ايشان مستقبل بود ساريهاى را كه در آنجا صندوق است و مستدبر روضه و مذكور شد كه امام زينالعابدين - عليهالسلام - از براى سلام نزد استوانهاى كه در يلى روضه است وقوف مىنمود. و نيز گذشت كه آن موقف سلف بود پيش از ادخال حجرات و اما بعد از آنكه حجرهها را به مسجد شريف ادخال نمودند وقوف در مواجۀ آن حضرت بود - صلى اللّٰه عليه و آله و سلم.
آداب زيارت و مجاورت:
[كه آن] بسيار است از آن جمله يكى آن چيزهاست كه مُتعلق است به سفر زيارت از تقديم استخاره و تجديد توبه و وصيّت و ارضاى هر كسى كه رضاى او مطلوب است و طيب و حلال بودن نفقه و توسعه در زاد راه و عدم مشاركت در زاد و توديع اهل و اخوان و وداع منزل به دو ركعت نماز و بعد از آن دعا كردن و تصدق نمودن به چيزى در هنگام خروج و غير ذلك از امورى كه در آداب سفر حج مذكور است.
ديگر اخلاص نيّت است بايد كه نيّت تقرب كند نه زيارت و بايد كه نيت شدّرحل كند به مسجد نبوى - صلى اللّٰه عليه و آله و سلم - و نيّت نماز گزاردن در آن مسجد شريف و اين منافى حديث «لا تُعمِله حاجة الازيارتى» نيست زيرا كه امتثال امر شارع است - صلىاللّٰه عليه و آله و سلم - در اينها و مقصود از آنكه هيچ حاجتى او را بر آمدن نداشته باشد غير زيارت حاجتى است كه شارع [31 - ب] بر آن نخوانده و ترغيب ننموده باشد و بايد كه نيّت اعتكاف در آن مسجد شريف و تعلم و تعليم و ذكر و اكثار صلوات و سلام و صدقه بر همسايگان آن حضرت - صلى اللّٰه عليه و آله و سلم - و ختم قرآن و غير ذلك از امورى كه مُستحب است زائر را نيّت كند و نيّت اجتناب از مكروهات كند. فضلا عن المحظورات نيز بايد كرد.
ديگر بايد كه به عزم زيارت شوق و غرامش 1 زيادت شود و هر چند كه قرب و دنوّ او پيشتر گردد صبابت و حنّو 2 او بيشتر از پيشتر كرد زيرا كه از لوازم حبّ است كثرت شوق به