112ابو سليمان داود شاذلى در كتاب بيان و انتصار در عقب ذكر مثل وقايع مذكوره گفته: در اكثر اين چنين وقايع كسى كه مأمور شده به ايصال خير اكران خير طعام بوده به دست يكى از اهل بيت بوده زيرا كه از اخلاق كرام آن است كه هرگاه كه از ايشان كسى طعام خواهد يا به نفس خود متولى آن نواله شوند يا يكى از اهل بيت خود را به رسانيدن آن حواله فرمايند.

در شفاست كه ابوجعفر منصور خليفۀ عباسى با امام مالك در مسجد رسول - صلى‌اللّٰه عليه وآله وسلم - مُناظره كرد امام مالك گفت: «يا اميرالمؤمنين آواز خود را بلند مكن در اين مسجد زيرا كه خداى تعالى تأديب كرده قومى را و گفته آواز خود بلند نسازيد از آواز پيغمبر - صلى‌اللّٰه عليه وآله وسلم - و مدح كرد طايفه [اى] را كه خفض صوت ¹كرده‌اند نزد آن حضرت - صلى‌اللّٰه عليه وآله وسلم - و جماعتى را مذمت نموده كه از بيرون حجره ايشان را مى‌طلبيدند و فرياد مى‌كردند و حرمت او - صلى‌اللّٰه عليه وآله وسلم - در مُردگى همچو حرمت اوست در زندگى.» پس ابوجعفر خليفه تواضع نمود و گفت: يا ابا عبداللّٰه استقبال قبله كنم يا استقبال آن حضرت - صلى‌اللّٰه عليه وآله وسلم - امام گفت كه روى خود را از سوى او مگردان كه او وسيلۀ تو و وسيلۀ پدر تو آدم است تا روز قيامت بلكه استقبال آن حضرت كن و تشفع كن به او كه خداى تعالى او را شفيع تو سازد كه خداى تعالى مى‌فرمايد:

«وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً. » ²يعنى: اگر ايشان بيايند نزد تو در آن وقتى كه ظلم كرده‌اند بر نفسهاى خود و بعد از آن استغفار نمايند به توبه و اخلاص و رسول نيز [30 - ب] براى ايشان استغفار كند هر ³آينه خداى را تواب و رحيم مى‌يابند.

اگر چه مورد اين آيه خاص است ليكن حكمش عام است.

طريق زيارت بروجه اجمال: