107جهاد و فداكارى و جانبازى مىكردند پيش آمد. در حقيقت آنها نمىتوانستند حقّ مسلّم جانشينى را ناديده بگيرند و سكوت كنند.
بنابراين، طبق بيان امام صادق(ع) يك گروه دوازده نفرى از اصحاب زبده و والامقام، شش نفر از مهاجران و شش نفر از انصار 1 تصميم گرفتند به مسجد رفته و خليفه را از بالاى منبر به زير آورند، امّا وقتى اين موضوع را با حضرت على(ع) در ميان گذاشتند، ايشان اين طرح را نپذيرفت و آن را موجب قتل و خونريزى دانست، ولى آن حضرت توصيه كرد: آنها نزد خليفه (ابوبكر) رفته و آنچه را از پيامبر(ص) دربارۀ خلافت شنيدهاند را بيان كنند تا بهانه و عذرى براى كسى باقى نماند. 2
6. سخنرانى در مسجد
خليفه روز جمعه، پنج روز پس از وفات رسول خدا(ص) در مسجد پيامبر(ص) بر فراز منبر به سخنرانى مشغول بود، كه دوازده نفر صحابى شجاع و جان بر كف وارد شدند. نخست خالد بن سعد بن عاص، به پا ايستاد و با فرياد سخنان پيامبر(ص) دربارۀ سابقۀ درخشان و مبارزههاى مؤمنانۀ على(ع) را بيان كرد كه عمر با داد و فرياد از او خواست تا ساكت شود.