133همانگونه كه فقر هم دليل بر خوبى يا بدى فقير نيست. عشق به ثروت است كه مفاسدى را به همراه مىآورد، گول مىزند، زيان مىرساند و از دست مىرود. 1
و تنها وزر و وبال آن براى ثروتمند مىماند. فقير نيز مىتواند با حفظ عزّت نفس و كرامت خويش، لباس زينت بر فقر و ندارى خويش بپوشاند يا با آه و ناله خود را ذليل گرداند.
به بقراط گفتند: خيلى فقير شدهاى. گفت: اگر آسايش فقر را مىدانستى، به حال ناراحتى خود فرياد مىزدى. فقر، قدرت و رياستى است كه حسابگر و بازرس ندارد. 2
ما آبروى فقر و قناعت نمىبريم
با پادشه بگوى كه روزى مقدر است
شكر نعمت
حضرت على(ع) در كلام آموزندهاى مىفرمايد:
انَّ لِلّهِ فِى كلِّ نِعْمَة حَقّاً فَمَنْ أَدّاهُ حَفِظَها وَ مَنْ قَصَّرَ عَنْهُ خاطَرَ بزوالِ نِعْمَتِهِ . 3
خدا در هر نعمتى حقى دارد، كسى كه حق خدا را ادا كند، خدا آن نعمت را برايش حفظ مىكند و كسى كه در اداى حق