132امور معنوى نيز چنين است. امام على(ع) در اينباره مىفرمايد:
الْعِفافُ زِينَة الْفَقْرِ وَ الشُّكْرُ زِينة الغِنى . 1
زينت نيازمندى، عفت، و آرايش ثروتمندى، سپاسگزارى است.
فقير، هر چند دستش تهى است و به ظاهر نازيباست، با داشتن مناعت طبع، عزت نفس و عفت نزد ديگران ارزشمند و صاحباحترام مىشود. در مقابل، ثروتمند اگر به زيردستان كمك نكند، منفور و مطرود خواهد شد و هر چند در ظاهر او را احترام كنند، در اعماق قلبها، جايگاهى نخواهد داشت.
در رسيدگى به نيازمندان، براى توانمندان سخاوتمند، افزون بر منزلت اجتماعى، محبت است كه خداوند در دلها ايجاد مىكند و نامشان هماره، حتى پس از مرگ، به نيكويى و بزرگى و سخاوت برده مىشود؛ احترامى كه حتى مقربان درگاه الهى مانند حضرت ابراهيم(ع) در آرزوى آن هستند: «نام نيكى در تاريخ براى من ثبت فرما». 2
بسيارى مىپندارند كه ثروتمند نزد خدا و خلق محبوبيت دارد، ولى امام على(ع) مىفرمايد:
ثروت براى ثروتمندان دليل خوبى يا بدى آنها نيست.