130غالباً زكات، براى تأمين زندگى فقيران و بينوايان تشريع شده است، ولى اين ضابطه كلى نيست، گاهى هم روى مصالحى به غير فقير پرداخت مىشود، مانند: «مؤلفة قلوبهم» ، يعنى كسانى كه با پرداخت زكات از دشمنى آنان با مسلمانان كاسته مىشود و يا دل آنها به دست مىآيد و با مسلمانان دوست مىشوند اگر چه بسيار ثروتمند باشند.
5. مىگويد: «به زكات اهميت داده نمىشود».
يكى از اشتباهات ايشان همين است. ما در دوران زندگى خود، شخصيتهايى را ديدهايم كه براى گردآورى زكات، سازمانى را تشكيل دادهاند، يكى از آنها مرحوم حاج ميرزا على اكبر اردبيلى بود كه حاكم شرعى استان اردبيل در ايران بود. او جمعى را براى گردآورى مأمور كرده بود. هم اكنون نيز در ايران نهضتى براى گردآورى زكات انجام گرفته و تا حدودى مؤثر واقع شده است، در حالى كه اين نهضت براى گرفتن خمس نيست.
اگر واقعاً عنايتى نسبت به زكات در كار نبوده است پس چرا صدها كتاب به قلم فقيهان نوشته و منتشر شده است.
لغزشهاى او در بخش خمس
1. مىگويد: (در خمس) «نصاب شرط نيست به جز در گنج و معدن.»
در حالى كه اين اشتباه است و در مواردى نصاب در