183
سرّ سنگ صفا و مروه
حجرالاسود قطعه سنگى از بهشت است، مقام ابراهيم عليه السلام قطعه سنگى است كه خاطرۀ قدم‌هاى ابراهيم را درون خويش جاى داده است. صفا و مروه هم تكرار داستان سنگ است. به راستى در سنگ چه سرّى است؟
1 - سنگ و بيم
سنگ اهل خشيت است. اگر آن را از بلندى رها كنيم پايين مى‌آيد و اين حقيقت عبوديت است. سنگ از بيم خدا فرو مى‌افتد، خداوند به اين حقيقت خبر داده است:
«وَ إِنَّ مِنْهٰا لَمٰا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ» 1 ؛
«بعضى از سنگ‌ها از ترس خدا فرو افتد.»
از سوى ديگر خشيت خاصيت علم و معرفت است.
«إِنَّمٰا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبٰادِهِ الْعُلَمٰاءُ» 2 ؛
«از خداوند تنها بندگان دانايش بيمناكند.»
پس سنگ داناست؛ زيرا موجودى كه بيم دارد، مى‌داند كه از چه