184كسى بيمناك است.

2 - سنگ و حيات

سنگ‌ها شكافته مى‌شوند و از كنارشان آب حيات جارى مى‌شود.

«وَ إِنَّ مِنَ الْحِجٰارَةِ لَمٰا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهٰارُ» ¹ ؛

«بعضى از سنگ‌ها مى‌شكافد و نهرها از آن جارى مى‌شود.»

سنگ محلى براى آشكار شدن آب حيات است؛ آبى كه هر چيز زنده‌اى از آن حيات يافته است: «وَ جَعَلْنٰا مِنَ الْمٰاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ». ² سنگ، معدن حيات است و از دل آن زلال علم بيرون آمده و جهل را مى‌ميراند. لذا سنگ نويد حيات مى‌دهد.

3 - سنگ و جمال و جلال

سنگ از يك سو نماد آب و حيات است و از سوى ديگر وسيلۀ عذاب.

آنگاه كه موسى اراده كرد قومش را از تشنگى نجات دهد، عصاى خويش به حجر زد و از دل آن به تعداد فرقه‌هاى بنى اسرائيل آب جارى شد. ³از سوى ديگر خداوند سنگ را وسيلۀ عذاب فجار و مشركان قرار داد و بر آن‌ها باران سنگ باراند و آن‌ها را زير و رو كرد:

«فَجَعَلْنٰا عٰالِيَهٰا سٰافِلَهٰا وَ أَمْطَرْنٰا عَلَيْهِمْ حِجٰارَةً مِنْ سِجِّيلٍ» ⁴ ؛