187حضرتآنرا مجدّداً براىوىفرستادند و پيامدادند: بِحَقِّيعَلَيْكَ لَمَّا قَبِلْتَهَا فَقَدْ رَأَياللهُ مَكَانَكَ وَ عَلِمَ نِيَّتَكَ !
«بهحقّ منبر تو، سوگندتمىدهمكه، آنرا بپذير! خداوند از منزلتتو خبر دارد و از نيّت تو مطّلعمىباشد.»
فرزدق آنرا قبولكرد و در زندان، شروع به هجو و خردهگيرى از هشام نمود و از جملۀهجويّاتاو اينابياتمىباشد:
1. أيَحْبِسُُنِيبَيْنَ الْمَدِينَةِ وَالَّتِى
إلَيْهَا قُلُوبُ النَّاسِ يَهْوِيمُنِيبُهَا