30 مقدّس فاطمه زهرا(س) بلند مى‌شد ¹، دست فاطمه را مى‌بوسيد بأمر من الله، خدا فرمود: پيغمبر، هر زمان فاطمه به مجلس تو مى‌آيد، بايد به تمام قامت براى او بلند شوى و دست او را ببوسى.

جملۀ دوم: «مَنْ أَرادَ اللّهَ بَدَأَ بِكُمْ، وَمَنْ وَحَّدَهُ قَبِلَ عَنْكُمْ، وَمَنْ قَصَدَهُ تَوَجَّهَ بِكُمْ، مَوالِى لاَ أُحْصِى ثَناءَكُمْ، وَلاَ أَبْلُغُ مِنَ الْمَدْحِ كُنْهَكُمْ ²»؛ (شما «الطريق إلى الله» هستيد، هر كس خدا را بخواهد، اوّل بايد شماها را بخواهد.) لذا امام جعفر صادق(عليهما السلام) مى‌فرمايد: «لولانا ما عُبدَ اللهُ وَ لَولانا ما عُرفَ الله... ³» ⁴

علاّمه بسان شمعى، همواره ايستاده در عشق پيامبر و على و آل على(عليهم السلام) مى‌سوخت و آب مى‌شد و روشنگر جان عاشقان بود. استاد

حكيمى مى‌نويسد: