35 خدا

تنش داغ شده بود، نگاهش به سقف بود، تصاوير مبهم و درهمى‌مى‌ديد، توانش را از دست داده بود. نمى‌دانست چند ساعت را با آن حال گذرانده خوابش نمى‌برد. محمّد بازگشت، پيرمردى همراهش بود. نبضش را گرفت، دست روى پيشانى‌اش گذاشت و با دقّت به چشم‌هايش نگاه كرد.

بعد دستى روى شكم و پاهاى ادواردو كشيد و گفت:

- بايد چند روزى استراحت كنه، روزى دو نوبت پاشويه‌اش كنيد. اگه با من بياييد خودم داروهاشو در عطارى آماده مى‌كنم، ديگه نيازى نيست به صيدليه ¹بريد.

محمّد همراه حكيم از اتاق بيرون رفت. ساعتى بعد با دارو برگشت. براى ادواردو جوشانده درست كرد، او را پاشويه كرد، دستمال مرطوبى روى پيشانى‌اش گذاشت، ظهر برايش غذاى گرم و مقوى آورد.