379 «فَلَمَّا غُسِلَ وَ كُفِنَ قَبِّلَهُ رَسُولُ اللّٰه بَينَ عَينَيه» ¹.

رسول خدا صلى الله عليه و آله پس از تغسيل و تكفين عثمان ابن مظعون، در حالى كه اشك مى‌ريخت، بر پيشانى او بوسه زد.

پيامبر صلى الله عليه و آله هنگام دفن او فرمود:

«اَدْفِنُوا عُثمانِ بنِ مَظعُونِ بِالْبَقيعِ يَكُنْ لَنا سَلَفاً، فَنِعْمَ السَّلَف سَلَفُنا عُثمانِ بنِ مَظعوُن» ².

و به هنگام مرگ فرزند عزيزش ابراهيم فرمود: «اَلْحِقُوهُ بِسَلَفِنَا الصّالِح عُثمانِ بنِ مَظْعُون» ³ به كارگيرى و تكرار كلمۀ سلف صالح به هنگام دفن ابراهيم و پس از گذشت هشت سال از وفات ابن مظعون به عنوان يادگارى از گذشتگان است كه بايد جاويد بماند و خاطرۀ ايشان محو نگردد. ⁴از جملۀ بقعه‌ها و گنبد و بارگاه‌ها كه در داخل بقيع به وسيلۀ وهابيان منهدم گرديده است، ساختمان بقعه و حرم متعلق به جناب ابراهيم فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌باشد و از اين جهت كه پيكر ابراهيم در كنار عثمان بن مظعون صحابۀ جليل القدر رسول خدا صلى الله عليه و آله به خاك سپرده شده و هر دو قبر در كنار هم قرار گرفته‌اند، اين بقعه همانگونه كه به بقعۀ جناب ابراهيم مشهور شده است، گاهى به عثمان بن مظعون هم نسبت داده مى‌شود. ⁵پيامبر صلى الله عليه و آله در مورد اين مرد زاهد و عابد و صالح هنگامى كه جنازه‌اش را از زمين برداشتند، فرمود:

«طُوبَاكَ يَا عُثْمَانُ! لَمْ تَلْبِسْكَ الدُّنْيَا وَ لَمْ تَلْبَسْهَا»

اى پسر مظعون! خوش به حال تو دنيا تو را نپوشاند و فريب او را نخوردى و توهم خود را به دنيا نپوشاندى و خودت را در دام دنيا نيانداختى.

پيامبر صلى الله عليه و آله همانند فرزندش ابراهيم دربارۀ فرزند ديگرش رقيه فرمود: «اَلْحَقِي بَسَلَفِنَا الصَّالِحِ عُثْمٰانَ بْنِ مَظْعُونِ» و هر دو را نزديك عثمان بن مظعون دفن كردند. ⁶