374حبشه به مدينه بازگشت و در سال هشتم، به فرماندهى سپاهى كه «زيدبن حارثه» و «عبداللّٰه بن رواحه» فرمانده دوم و سوم آن بودند، عازم موته شد و در آنجا شهيد گرديد.

رسول خدا صلى الله عليه و آله با نشان دادن عكس‌العمل شديد نسبت به شهادت او و همراهانش، ايثار و فداكارى جعفر را ستود و براى تسليت به خانواده‌اش به منزل وى رفت و بشارت خدا را نسبت به جعفر بدين‌گونه اعلام كرد كه خداوند متعال به جاى دو بازوى جدا شدۀ او در جنگ موته دو بال به او داده است تا در بهشت همانند فرشتگان پرواز كند. بدين جهت او را «جعفر طيار» لقب داده‌اند. ¹عبداللّٰه فرزند جعفر هم مورد محبت پيامبر صلى الله عليه و آله بود، او كسى است كه در كودكى با پيامبر صلى الله عليه و آله بيعت كرد و پيامبر نيز با آنكه معمولا بيعت كودكان را نمى‌پذيرفت، بيعت او را پذيرا شد. عبداللّٰه همسر بانوى بزرگ اسلام، حضرت زينب كبرى عليها السلام است. او مردى سخاوتمند و جوانمرد و از حاميان على‌بن ابى‌طالب عليه السلام بود كه در سال 80 و به قولى 85 هجرى، در سن90 سالگى در مدينه وفات نمود و او را در قبرستان بقيع در كنار قبر عمويش عقيل دفن كردند. ²منزلت و شخصيت عبداللّٰه

پدر ارجمندش جناب جعفر معروف به «جعفر طيّار» و «ذوالجناحين»، مادر مكرمه‌اش «اسماء بنت عميس» و عمويش اميرمؤمنان است كه افتخار دامادى آن حضرت را هم دارا بود، يعنى شوهر حضرت زينب عليها السلام بود. عبداللّٰه اولين مولودى است كه در حبشه به هنگام هجرت مسلمانان به آن كشور متولد گرديد و پس از وى دو برادرش محمد و عون، متولد شدند و هر سه به همراه پدر و مادرشان به مدينه هجرت نمودند. ³«ذهبى» مى‌گويد: با شهادت جعفربن ابى طالب در جنگ موته، رسول خدا صلى الله عليه و آله شخصاً كفالت و سرپرستى عبداللّٰه را به عهده گرفت و او را در دامان خويش تربيت نمود. ⁴«ابن حجر» مى‌گويد: با اين‌كه عبداللّٰه به هنگام وفات رسول خدا كودك ده ساله‌اى بيش نبود، ولى از آن حضرت دربارۀ او، احاديثى نقل شده است كه نشانۀ علاقۀ پيامبر به وى و در عين حال دليل عظمت و شخصيت اوست. ⁵