336

2

‍أ

شرافت كعبه بر بيت المقدس

در قرآن كريم از مسجدالحرام و مسجدالاقصى به عنوان مبدأ و منتهاى سير زمينى معراج رسول اكرم صلى الله عليه و آله ياد شده است.

«سُبْحٰانَ الَّذِي أَسْرىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بٰارَكْنٰا حَوْلَهُ» ¹؛ پاك و منزه است خداوندى كه بنده‌اش را در يك شب، از مسجد الحرام به مسجدالاقصى - كه گرداگردش را پر بركت ساخته‌ايم - برد، تا برخى از آيات خود را به او نشان دهيم، چرا كه او شنوا و بيناست.

در مورد شرافت كعبه بر بيت‌المقدس توجه به چهار نكته ضرورى است:

نكتۀ اوّل: گرچه همان گونه كه در اين آيۀ شريفه آمده، اطراف مسجدالاقصى پر بركت است، لكن بر اثر دعاى حضرت ابراهيم عليه السلام كه عرض كرد «وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرٰاتِ» ²؛ و از ميوه‌ها روزى‌شان ده.

هم‌اكنون مكّه، كه خود فاقد شرائط و زمينه‌هاى حاصلخيزى است، سرشار از نعمت‌هاى الهى است «يُجْبىٰ إِلَيْهِ ثَمَرٰاتُ كُلِّ شَيْءٍ» ³؛ ميوه‌هاى همه چيز به سويش آورده شود. و اين از آيات آشكار الهى است. «فِيهِ آيٰاتٌ بَيِّنٰاتٌ» ⁴

نكتۀ دوّم: اين است كه گفته شده: «در شَرف كعبه همين بس كه امر كننده به ساختن آن ذات اقدس جليل، مهندس آن جبرئيل، معمارش خليل و دستيارش اسماعيل عليه السلام است ⁵ و چنين شرافتى در