200ساخته شد. سپس در دوران «ناصر فرج بن برقوق چركسى» در سال 816 هجرى منهدم گرديده و مجدداً ساخته شد. باز در سال 983 هجرى به هنگام خلافت «سلطان مراد خان سوم» (عثمانى) تجديد بنا گرديد. اين ساختمان سومين بناى اين مناره است. و سپس در رجب سال 1375 هجرى در دوران كنونى ما به هنگام توسعه مسجدالحرام خراب شده و از نو بنا گرديد.

3- «مناره باب على»، اين مناره نيز به وسيلۀ خليفه «محمد المهدى» ساخته شد. پس از مدّتى، به هنگام خلافت «سلطان سليمان خان فرزند سليم خان» رو به خرابى نهاد و نامبرده آن را به وسيلۀ سنگهاى زرد شميسى از نو بنا كرد. اين ساختمان در حوالى سال 970 هجرى صورت گرفت كه دومين ساختمان اين مناره به شمار مى‌آيد و تا كنون به صورتى محكم و استوار پابرجا است. مجدداً در رجب سال 1376 هجرى به هنگام توسعۀ مسجدالحرام در دوران ما، تخريب گرديد و از نو بنا نهاده شد.

4- «مناره باب الوداع»، كه در قديم، اين در؛ يعنى باب الوداع، به «باب الحزوره» معروف بوده است. منارۀ ياد شده نيز به وسيلۀ خليفه «محمد المهدى» ساخته شد، سپس در دوران «ملك الاشرف شعبان بن سلطان حسين» پادشاه مصر در سال 771 رو به سقوط و انهدام نهاد و خداوند مردم را به هنگام سقوط آن در امان نگاه داشت. پس «ملك اشرف شعبان» دستور تعمير و مرمّت آن را داد كه اين بنا در آخر سال 771 هجرى به پايان رسيد و آن دومين ساختمان منارۀ ياد شده به شمار مى‌آيد و تا كنون به سلامت و استوار باقى مانده است.

محمد المهدى فقط همين سه مناره را در مسجدالحرام بنانمود و ظاهراً اين مناره‌ها در دوّمين ساختمان، كه در سال 167 هجرى به پايان رسيد، ساخته شده است. نامبرده در سال 164 هجرى به هنگام حج دوم خويش، دستور ساختمان را صادر كرد.

5- «مناره قايتباى»، اين مناره در بين باب النبى و باب السلام قرار گرفته است. و آن به وسيلۀ «ملك الاشرف سلطان قايتباى» پادشاه مصر ساخته شد. نامبرده آن را در پشت مدرسۀ خود در حوالى سال 880 هجرى بنا نهاد. و تا دوران ما باقى بود تا اينكه در رجب سال 1375 به هنگام توسعه مسجدالحرام، منهدم گرديد.