56
جمال كعبه چنان مىدواندم به نشاط
كه خارهاى مغيلان حرير مىآيد
سعدى
مغيلان چيست تا حاجى عنان از كعبه برچيند
خسك در راه مشتاقان بساط پرنيان باشد
سعدى
اى باديۀ هجران تا عشق حرم باشد
عشاق نينديشند از خار مغيلانت
سعدى
مرا و خار مغيلان به حال خود بگذار
كه دل نمىرود اى ساربان از اين منزل
سعدى
شنيدم كه پيرى به راه حجاز
سعدى
تو اى خار مغيلان خورده در راه
جمال كعبه خواهى ديد ناگاه 2
عبيد زاكانى
روى در كعبۀ جان كرده به سر مىپويم
غمى از باديه و خار مغيلانم نيست 3
عبيد زاكانى
زبوستان رخت گل كسى تواند چيد
عماد فقيه كرمانى
در بيابان گر به شوق كعبه خواهى زد قدم
سرزنشها گر كند خار مغيلان غم مخور 4
حافظ