55كه خداوند به آنها تفويض كرده است. هر لحظه خدا اراده كند آن حضرات مىتوانند معجزه كنند، زنده كنند و شفا دهند و هر وقت ارادۀ خدا نباشد آنها قادر بر اين امور نيستند. آنها «عِبٰادٌ مُكْرَمُونَ» هستند. افتخار آنها در عبوديت است؛ «اشهد ان محمّدا عبده و رسوله ». بالاترين فخر پيامبر و امامان عليهم السلام عبد بودن آنان است، عبد كه نمىتواند در رديف خدا قرار بگيرد؛ لذا همان گونه كه عيسى عليه السلام زنده مىكرد و شفا مىداد، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و ائمه عليهم السلام نيز به اذن خدا، امور خارقالعاده را انجام مىدهند.
دليل نهم: عدم مالكيّت
دليل نهم بر اثبات اين كه مشركان معتقد بودهاند كه بتها و خدا همرديف هستند و بتها از خدا مستقل هستند اين آيۀ شريفه است :
«قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اللّٰهِ لاٰ يَمْلِكُونَ مِثْقٰالَ ذَرَّةٍ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ لاٰ فِي الْأَرْضِ وَ مٰا لَهُمْ فِيهِمٰا مِنْ شِرْكٍ وَ مٰا لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهِيرٍ» 1؛ «بگو : كسانى كه غير از خدا را (معبود خود) مىپنداريد بخوانيد! (آنها هرگز گرهى از كار شما نمىگشايند، چرا كه) آنها به اندازۀ ذرهاى در آسمانها و زمين مالك نيستند، و نه در (خلقت و مالكيت) آنها شريكاند، و نه ياور او (در آفرينش) بودند.»
«مِثْقٰالَ » : وزن. «فِيهِمٰا» ؛ در آفرينش آسمان و زمين. 2«شِرْكٍ » : سهميه و