52 خَلَقَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ بَلِ الظّٰالِمُونَ فِي ضَلاٰلٍ مُبِينٍ» ¹؛ «او آسمان‌ها را بدون ستونى كه آن را ببينيد آفريد، و در زمين كوه‌هايى افكند تا شما را نلرزاند (و جايگاه شما آرام باشد) و از هرگونه جنبنده‌اى روى آن منتشر ساخت؛ و از آسمان، آبى نازل كرديم و به وسيلۀ آن در روى زمين انواع گوناگونى از جفت‌هاى (گياهان) پرارزش رويانديم؛ اين آفرينش خداست؛ امّا به من نشان دهيد (معبودانى) غير از او چه چيز را آفريده‌اند؟! ولى ظالمان در گمراهى آشكارند.»

دليل هفتم : شرك، ظلم عظيم است

استدلال هفتم بر اين كه در عقيدۀ بت‌پرستان، بت‌ها در رديف خدا و مستقل از خدا بودند: «إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ» است :

«وَ إِذْ قٰالَ لُقْمٰانُ لاِبْنِهِ وَ هُوَ يَعِظُهُ يٰا بُنَيَّ لاٰ تُشْرِكْ بِاللّٰهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ » ²؛ «(به خاطر بياور) هنگامى‌كه لقمان به فرزندش - در حالى كه او را موعظه مى‌كرد - گفت : پسرم چيزى را همتاى خدا قرار مده كه شرك، ظلم بزرگى است.»

در «كشاف»، ذيل تفسير «لَظُلْمٌ عَظِيمٌ» چنين آمده است :

«لأن ّ التسوية بين من لا نعمة إلّاهى منه و من لا نعمة منه ألبتة و لا يتصور أن تكون منه ، ظلم لا يكتنه عظمه ؛ علت اين كه