2592. عبداللّٰه بن جَحش:
ابنرئاب از «بنوامية بن عبد شمس» قبل از آنكه محمّد صلى الله عليه و آله در مكّه به دار ارقم رود، يار مسلمانى او شد و از همان اوان اسلام، شخصيّتى برجسته و نقشى مهم در رويدادهاى حيات پيامبر ايفا نمود. به حبشه رفت و با تمام خانوادهاش به مدينه هجرت كرد.
خواهرش «زينب بنت جحش» همسر فرزندخواندۀ محمّد صلى الله عليه و آله «زيد بن حارثه» بود كه بعدها به عقد پيامبر درآمد و از امّهات المؤمنين محسوب شد.
مادرِ عبداللّٰه بن جَحش، «اُميمه بنت عبدالمطلب» بود و حمزه دايىاش مىشد.
ابنسعد تصريح مىكند او را «ابوالحكم بن الأخنس بن شريف ثقفى» در ميدان احد در حالى كه بيش از چهل سال نداشت، به شهادت رساند و پيامبر دستور داد تا وى را با حمزه در يك گور نهند. 13. مُصْعَب بن عُمَيْر:
ابنهشام بن عبدمناف از «بنو عبدالدّار بنىقصّى» در دار ارقم، قلب و انديشۀ خود را تسليم ايمان به خدا نمود و در اين راه پايدارىها و استقامتها داشت. اوّل كسى بود كه از جانب محمّد صلى الله عليه و آله مأموريّت يافت تا به مدينه رود و اسلام را ميان اهل آن رواج دهد.
پيامبر اين كار را بنا به درخواست مدنىها و به دنبال مذاكرۀ عقبۀ اوّل در مكّه عملى نمود.
آنها خواسته بودند تا پيامبر صلى الله عليه و آله فردى آشنا به قرآن و اسلام را به ميان آنها فرستد. مصعب به مدينه رفت و در خانۀ اسعد بن زراره طوايف يثرب را به اخلاق و تعاليم يكتاپرستى محمّد صلى الله عليه و آله دعوت مىنمود. قرآن را به آنها مىآموخت و او بود كه بار ديگر بيش از هفتاد نفر از بزرگان مدينه را به مكّه برد تا در عقبۀ ثانى، محمّد را ملاقات كنند و با او دربارۀ نقشى كه مىتوانند در اعتلاى توحيد داشته باشند، به مذاكره پردازند.
مصعب در مكّه ماند تا پيامبر صلى الله عليه و آله به سوى مدينه هجرت كرد و خود نيز قبل از او امر هجرت را به دل پذيرا گشت. او نخستين كسى بود كه با مدنىها نماز جماعت و جمعه برپا