260كرد و پس از هجرت، محمّد صلى الله عليه و آله بين او و ابوايّوب انصارى پيمان اخوّت بست.

او در بدر پرچمدار مهاجران بود و در احد پرچمى را كه محمّد صلى الله عليه و آله به دست او داده بود، تا مرحلۀ شهادت حفظ كرد.

هنگامى كه «ابن‌قَميئه» او را به شهادت رساند، بر لبانش آيۀ وَ مٰا مُحَمَّدٌ إِلاّٰ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ مٰاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلىٰ أَعْقٰابِكُمْ ¹ را تلاوت مى‌كرد.

ابن‌سعد از عبيد بن عمير نقل مى‌كند:

ان النبيّ - صلّى‌اللّٰه عليه [ وآله ] وسلّم - وقف على مصعب بن عمير و هو منجعف على وجهه فقرأ هذه الآية:

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجٰالٌ صَدَقُوا مٰا عٰاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ... . ثم قال: إنّ رسول اللّٰه يشهد أنّكم الشهداء عنداللّٰه يوم القيامة.

ايها الناس! زوروهم و أتوهم و سلّموا عليهم فوالذي نفسي بيده لايُسلّم عليهم مسلم إلى يوم القيامة إلاّ ردّوا عليه السلام. ²مُصعَب در هنگام شهادت حدود چهل و دو سال داشت. ³4. شَمّاس بن عُثْمان:

از «بنومخزوم بن يَقَطَه» از مهاجران بلندپايه به حبشه و مدينه بود. يارى و تلاش