225فبقى مع رسول اللّٰه - صلّىاللّٰه عليه [ وآله ] وسلّم - سبعمائة رجل» 1بخارى نيز به نقل از جابر بن عبداللّٰه رضى الله عنه مىنويسد:
«فينا نزلت إذ همّت... بنوحارثة و بنوسلمة». 2ابنحجر عسقلانى، واژۀ قرآنى «الفشل» را «الجبن» خوانده و آيه را متوجّه دو طايفۀ بنوسلمه از «خزرج» و بنىحارثه از «اوس» دانسته است. 3و در همان مأخذ صريحاً عقيدهاش را در اين خصوص با دقّت و باريكانديشى نوشته است:
«و رجع عند عبداللّٰه بن أبي سلول في ثلثمائة فبقي في سبعمائة، فلمّا رجع عبداللّٰه سقط في أيدى طائفتين من المؤمنين و هما بنوحارثة و بنو سلمة». 4به هر حال با تأمّل بر معدود راويانى كه سعى كردهاند آيه را مربوط به واقعۀ بدر يا خندق بدانند، به گفتۀ فخر رازى:
«أن أكثر العلماء بالمغازى زعموا أن هذه الآية نزلت في وقعة أُحُد» 5فخر رازى «طائفتان» را انصار «بنوسلمه» و «بنوحارثه» دانسته است كه چون بعدها در عالم مسلمانى راه صواب را برگزيدند، به تعبير او: