201سبعمائة دارع و معهم مائتا فرس و ثلاثة آلاف بعير و الظعن». 1ابناسحاق نيز بر اساس نوشتۀ ابنهشام 2 سوارهنظام و پيادهنظام قريش را به صراحت، سههزار نفر دانسته است و اضافه مىكند كه حتّى:
«زنان قريش را كه آورده بودند، همه زره پوشيده بودند و سلاح برگرفته بودند.» 3ابوجعفر محمّد بن جرير طبرى نيز تجهيزات و نفرات قريش را به استناد گفتۀ واقدى در تاريخ خود ثبت كرده است.
مورّخان اتّفاق نظر دارند كه نخستين بار، عبّاس بن عبدالمطلب با ارسال نامهاى محرمانه، پيامبر را از عزم قريش و تداركات آنها مطلّع ساخت. 4پيامبر براى دريافت نامه با ابىبنكعب به قبا رفت و در خانۀ سعد بن ربيع از متن نامه آگاهى يافت و در اين خصوص مذاكره كرد. با آنكه تصميم داشتند خبر حملۀ قريش را موقّتاً پنهان نگه دارند، چون همسر سعد از گفتگوها مطلع شده، قادر به حفظ سرّ نبود، پيامبر سعد را خطاب كرد و گفت:
«خلّ سبيلها!» و شاع الخبر في الناس بمسير قريش. 5از اين اسناد تاريخى بهخوبى معلوم مىشود كه عبّاس بن عبدالمطلب در خصوص همكارى پنهانى يهوديان مدينه با منافقانِ مخفىشده در ميان مسلمانان كه با برنامهريزانِ