373ابنحجر عسقلانى آن را به عنوان شأن نزول آيۀ لَنْ تَنٰالُوا الْبِرَّ... آورده 1 و نيز به اسناد ديگرى در آثار احمد بن حنبل، مسلم و سنائى از طريق حماد بن سلمه به نقل از ثابت تصريح مىكند 2:
«ابنخزيمة طحاوى به نقل از ابنمرزوق و ابونعيم و همچنين بيهقى به روايت از ابوحاتم رازى، متّفقالقولاند كه:
«لما نزلت لن تنالوا البرّ... جاء أبوطلحة فقال: يا رسول اللّٰه...» و عقيده دارد كه ابوطلحه بعد از مشورت با پيامبر، چاه حاء را به حسان بن ثابت و ابى بن كعب صدقه داد.
ابنحجر عسقلانى و عينى در تفسيرهايشان بر صحيح امام بخارى و نيز: نووى در شرح صحيح امام مسلم، اتّفاق نظر دارند كه موقعيّت چاه مذكور مقابل مسجد نبى بوده است و بعدها معاوية بن ابىسفيان پس از خريدارى سهم حسان بن ثابت، در آنجا قصرى بنا نهاد كه به قصر بنىحديلة شهرت يافت. 3از حديث انس كه گفته بود: «و باع حسان حصَّتهُ منه مِعاويه» 4 معلوم مىگردد كه ابوطلحه باغ خود را وقف ننموده؛ بلكه آن را به خويشان نزديكش بخشيده است.
پ: چاه حاء، قصر بنىحديله
فيروزآبادى قصر بنىحُدَيْلة را كه در قسمتى از باغستان چاه حاء بنا گرديد، از عطاياى پيامبر به حسان و شيرين - خواهر ماريۀ قبطى و همسر حسان - مىداند. 5ابى بن كعب و «حسان بن ثابت بن حرام بن منذر بن حرام» چنانچه گفتيم از اقرباء ابوطلحه بن سهل بن الأسود بن حرام بودند، كه به اعتبار طائفهشان نجارى يا از «بنونجّار»