187است: إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنّٰاتٍ وَ عُيُونٍ اُدْخُلُوهٰا بِسَلاٰمٍ آمِنِينَ . 1و در قسمت ديگر: «فداك أبي و أمّي يا رسول اللّٰه، اللّهمّ أيّد بالنصر و العزّ السلطان عبدالعزيز خان بن سلطان عبدالمجيد خان».
ميرزا حسين فراهانى در «سفرنامه» (ص474)، در خلال سالهاى 1303 - 1302ه . ق. از بابالسّلام ديدن كرده و رسم آن ايّام را چنين آورده است:
«بابالسّلام در طرف مغرب مسجد قرار دارد و هر وقت از خارج مدينه كسى مىآمده، بايد از آن باب داخل مسجد شود.»
رفعت پاشا در سال 1318 ه . ق. عكسى از بابالسّلام تهيّه كرده و آن را در «مرآت الحرمين» به چاپ رسانيده است. اين عكس نشانۀ وضعيّت بناى بابالسّلام قبل از توسعه و تعمير «سعودىها» است.
4 - باب الرّحمه، امتداد شمالى بابالسّلام در ديوار غربى مسجد قرار دارد و گفتيم كه به باب عاتكه نيز مشهور است و وجه تسميۀ «الرّحمه» به استناد اين حديث است:
«روزى مردى از اهالى مدينه از اين در به سوى پيامبر شتافت و شتابان خواستار شد كه پيامبر دعا كند تا باران آيد. دعاى پيامبر مستجاب گرديد و هفت روز باران باريد و بار ديگر اين مرد شتابان از همين در به سوى پيامبر شتافت و خواست كه باران قطع شود و چون پيامبر دعا كرد، خداوند دعايش را مستجاب نمود.» 2اين باب بعدها مقابل خانۀ جعفر بن يحيى قرار گرفت و به گفتۀ حسن بن عبداللّٰه اصفهانى در «بلاد العرب» (ص409)، در محلّ «فارعُ اطم 3 من آطام المدينة» بنا شده بود و بعدها در سال 838 ه . ق. يكى از سلاطين هند مدرسهاى در آنجا بنا نهاد كه به