188المدرسة الكبرجية شهرت يافت. ¹بر اين در، كه از آثار عثمانى‌هاست، آيه‌اى را به اعتبار وجه تسميه‌اش - الرّحمه - چنين كتيبه كرده‌اند:

قُلْ يٰا عِبٰادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلىٰ أَنْفُسِهِمْ لاٰ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّٰهِ إِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ . ²بر سمت داخلى در، اين آيه كتابت شده:

وَ إِذٰا جٰاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآيٰاتِنٰا فَقُلْ سَلاٰمٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ . ³وبرروى لنگۀ‌راست «يٰا مفتّح‌الأبواب» وبر لنگۀ ديگر «افتح لنا خير الباب» نگاشته‌اند.

5 - باب مجيدى، اين در، كه به باب التوسّل هم شهرت دارد، در ديوار شمالى مسجد - حدّ نهايى توسعۀ عبدالمجيد عثمانى، در سال 1267 ه‍ . ق. - قرار داشته است. در توسعۀ مسجد از قسمت شمالى كه توسّط «سعودى‌ها» صورت پذيرفت، مكان اين در تغيير داده شد و در وسط دو باب شمالى جديدالتأسيس، با بناى جديدى قرار گرفت و نام آن همچنان به نام باب عبدالمجيد (مجيدى) حفظ گرديد. توسعۀ مسجد توسط «سعودى» مقتضى آن شد كه ابواب ديگرى با بناى متناسب و جديد به مسجدالنّبى بيفزايند و بر هر يك نامى نهند.

6 - باب الصّديق أبو بكر، در مكان خوخه ابى‌بكر بين باب‌السّلام و باب‌الرّحمه در ديوار غربى مسجد.

7 - باب ملك سعود، در ديوار غربى مسجد.

8 - باب عمر بن خطاب، در غرب ديوار شمالى مسجد.