156پيامبر گفت: «قوائم منبري رواتب في الجنّة». 1امامبخارى 2 و مالك 3 چنين ثبت كردهاند:
«منبر النبيّ على حوضه».
ابننجّار در «اخبار مدينة الرّسول» روايت انس بن مالك را آورده كه پيامبر گفته است:
«منبري على ترعة من ترع الجنّة».
كه با توجه به حديث: «ما بين مِنبري و قبري روضة مِن رياض الجَنّةِ» 4 معلوم مىشود كه منبر پيامبر در محل روضه قرار دارد و از اين روى قدسيّت مكان آن براى مسلمانان مُحرز و مسلّم است.
پس از رحلت محمد صلى الله عليه و آله منبر همچنان در جاى خود باقى ماند و به عنوان يكى از آثار و مواضع قدسى مسجد النّبى، متبرّك گرديد و مورد توجّه مسلمانان قرار گرفت.
ابوبكر، خليفۀ اوّل، چون به خلافت رسيد، روى پلّۀ دوم منبر مىنشست و پاى خود را روى پلّۀ اوّل مىگذارد و روى پلّۀ سوم كه محل جلوس محمّد صلى الله عليه و آله بود، هرگز ننشست.
عمربن خطاب، خليفۀ دوم، چون به خلافت رسيد، در هنگام خواندن خطبه روى پلّۀ اول مىنشست و پاى خود را بر زمين مىنهاد.
عثمان بن عفان خليفه سوم در شش سال نخست خلافتش، به سنّت شيخين رفتار كرد و منبر را براى نخستين بار با پارچهاى قبطى (مصرى) پوشانيد. ولى بعدها بر پلّۀ سوم نشست. به همين علت مورد اعتراض بسيارى از صحابه قرار گرفت.