112«طبق اظهار نظر كارشناسان، سلطان قايتباى در اين امور بيش از يك صد و بيست هزار دينار پرداخت كرده بود.»
در بيست و هشت صفر سال 898 ه . ق. منارۀ رئيسۀ مسجد، در اثر رعد و برق ويران شد و بار ديگر قايتباى ضمن فرمانى، آن را تعمير و برپا ساخت.
در جريان اين اقدامات اساسى، مسجد از جانب مقصوره و حجرهها به حدّى توسعه يافت كه تجديد بناى گنبد و مقصوره و بناى منارۀ رئيسه را ميسّر ساخت.
اين توسعه در شرق مسجد با عرض كم و مجموع مساحت افزوده شدۀ مذكور، حدود صد و بيست متر مربّع بوده است؛ كه از سمت قبلى به منارۀ رئيسه و از سمت شامى تا مجاورت شرقى مكان صفّه و محراب تهجّد امتداد داشته است.نك : نقشۀ 5 - سوم
7 / الف: اهتمام عثمانىها
1 - 7 / الف: عمران مسجد در زمان سليم عثمانى
پس از اشرف قايتباى، حاكمان و امراى عثمانى، كه قلمروى حكومتشان از شام و عراق به حجاز كشيده شده بود، توجّه خاصّى در برپايىِ هر چه باشكوهترِ بناى مسجدالنبى و تداوم عمران مسجد، مبذول داشتند.
نخست سلطان سليم عثمانى (926 - 918 ه . ق.) به مرمّت مسجد همّت گماشت و به تصريح جعفر برزنجى در «نزهة النّاظرين فى مسجد سيّد الأوّلين و الآخرين» ستونهاى روضه را تجديد بنا و به سنگ مرمر سياه و قرمز منقّش نمود و آن را كه از آثار اشرف قايتباى بود، تا حدّ امكان، تعمير و تزيين نمود.
2 - 7 / الف: عمران مسجد در زمان سليمان عثمانى
در سالهاى 938 - 974 ه . ق. سلطان سليمان بن سلطان سليمبن سلطان بايزيد عثمانى 926 - 974 ه . ق. در جهت بازسازى اساسى حصار شهر مدينه و تعمير و بناى