87و زيانبارترين عادتهاى شركآلود گرديد، و اين پايگاه رهايىبخش و خلوص و توحيد به مركز وابستگيهاى استكبارى و بت و بتپرستى تبديل شد و عبادت مردم در پاكترين مركز عبادت به صورت صفير و صوت كشيدن و كفزدن درآمد:
«مٰا كٰانَ صَلاٰتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلاّٰ مُكٰاءً وَ تَصْدِيَةً.» 1هر گروهى كه براى زيارت كعبه و انجام حج به مكه روى مىآوردند، به بتى تعلّق داشتند و سر بر آستان آن مىساييدند و قريش، كه پاسدارى از اين بتها را برعهده داشتند، منافع خود را در همين وابستگيها و توهمات و جهالتها مىديدند و سخت در حمايت آن مىكوشيدند.
مراسم حج، براى اينان كه خود را خادمان كعبه مىناميدند روزگار سيادت و فرمانروايى بر انبوه مردم به استضعاف كشانده شده و جاهل و تحميل خواستهها و تأمين مطامع و كسب ثروت و اعتبار بود. و هر چه باشكوهتر برگزار شدن حج، آنها را در رسيدن به اهداف شومشان بيشتر يارى مىكرد.
برخى از ويژگىهاى حج جاهليت
1 - احرام، نخستين گام توحيدى در حج ابراهيمى است كه نشانۀ خلوص و جدا شدن از همه وابستگيها و پيوستن به خداى يگانه است. با احرام، همه اعمال حج، رنگ توحيدى مىيابد و جهتگيريها به سوى خدا و اجتناب از شرك و دشمنى با طاغوت و استكبار مىگردد.