88حج جاهلى، بنابر ماهيت شركآلودش، فاقد احرام بود و ميقاتى نداشت و آغازش چون فرجام، بىمحتوا و فاقد تحرك و سازندگى بود.
2 - در دوران جاهليت، جز اندكى، باقى حجگزاران به محرمات احرام ملتزم نبودند و در مدت انجام مناسك، از فرصت آمادگى كه پيدا كردهاند، سودى نمىبردند و در جهت دورى از عادتهاى زشت و آماده شدن براى زندگى پاك گامى برنمىداشتند.
3 - برهنگى در حال طواف از عادتهاى زشتى بود كه به شكل ظاهرىِ حج جاهلى نيز چهرۀ نفرتانگيز مىداد و آنان نيز كه لباس احرام مىپوشيدند، اين عملشان حاكى از يكدلى و همسويى و يا كنار گذاردن اختلافات نژادى و اجتماعى و اقتصادى نبود، بلكه تأمين لباس احرام در اختيار قريش بود و اگر كسى جامۀ احرام تهيه نمىكرد مىبايست برهنه طواف كند. 14 - تبعيض و تفاخر نى، به نوبۀ خود، حج جاهلى را از هر نوع خصيصۀ عبادى و معنوى تهى مىساخت و اين مراسم پاك را در خدمت اشرافيت و اختلافات نژادى و طبقاتى قرار مىداد.
در حج جاهلى، وقوف به عرفات اختصاص به كسانى داشت كه از خارج مكه به زيارت كعبه مىآمدند. و رفتن از عرفات به مشعرالحرام (افاضه)، عملى بود كه آنان مىبايست انجام مىدادند ولى قريش وطوايف