70و نيز خطر چنين بدعت شومى واقف گرداند.

سابقۀ تاريخى مكّه و كعبه

نصوص اسلامى از قدمت و سابقۀ تاريخى شهر مكه و ارزش والاى اين سرزمين، سخنان جالبى به ميان مى‌آورد. ¹ و «دحوالأرض» را، كه اشاره‌اى پيچيده به خدا و ارزش شهر تاريخى مكه است، از روزهاى مقدّس و داراى ارزش اسلامى معرفى مى‌كند. همچنين «بكّه» كه نام ديگر مكّه است، بيانگر ازدحام و تراكم جمعيت است كه خود، شاهد ديگرى است بر سابقۀ تاريخى و ارزش اين سرزمين مقدس.

قرآن، احترام به مكّه را آنقدر بالا مى‌برد كه چون امر مقدسى بر آن سوگند ياد مى‌كند؛ «لاٰ أُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِ وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِ.» ²رسول خدا - ص - فرمود:

«يٰا أَيُّهَا النَّاسُ! إنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ مكّةَ يومَ خَلقَ السمواتِ والأَرْضَ.» ³ولى آنچه كه در اين بحث، درخور اهميت بيشتر است، بحث از كعبه، خانۀ مقدس خداست. كعبه، اوّلين خانه‌اى است كه به منظور عبادت توده‌هاى مردم بنا گرديد و اولين مركزى است كه به عنوان پايگاه توحيد، پايه‌هايش برافراشته شد.