293
باب دهم:احكام ورود به كعبه معظمه
فضيلت ورود به كعبه
در زمان تحصيلم نزد احمدبن عمر بغدادى در قاهره و نيز هنگام تحصيلم نزد قاضى و مفتى ابوبكربن حسين شافعى در «طيبه»، هر دو از قول حافظ ابى‌حجّاج مزّى برايم نقل كردند كه دَرَجى از صيدلانى، از فاطمه جوزانيه، از ابن‌زيده، از طبرانى، از احمدبن يحيى حلوانى، ازسعيدبن سليمان واسطى، از عبداللّٰه‌بن مؤمل، از عبدالرحمان ابن محيصن، از عطا، از ابن‌عباس نقل كرده كه گفت:
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هركس وارد كعبه شود و در آن نماز بخواند، يك حسنه به حسابش نوشته مى‌شود و يك گناه از وى پاك مى‌گردد و مورد آمرزش قرار مى‌گيرد.
ودر متن ديگر آمده‌است‌كه هركس وارد كعبه شود، آمرزيده‌شده از آن‌بيرون آيد.
فاكهى نيز اخبارى در فضيلت ورود به كعبه و نماز در آن آورده است. وى مى‌گويد:
سعيدبن عبدالرحمان از عبداللّٰه‌بن وليد، از عبدالوهاب‌بن مجاهد، از پدرش، از ابن‌عمر نقل كرده كه دربارۀ ورود به كعبه گفته است: ورود به كعبه حسنه است و بيرون آمدن از كعبه عارى شدن از گناه و آمرزيده شدن است.
محمدبن ابى‌عمر از سفيان، از عبدالكريم ونيز ابوبشر و ابن ابى‌صيف واسماعيل بن كثير ابوهاشم، همگى از مجاهد نقل كرده‌اند كه گفت: ورود به كعبه حسنه