142* ديۀ قتل در حرم براى قاتل از نظر شافعىها و حنبلىها بنا بر آنچه ابنجماعه در منسك خود از ايشان نقل كرده است، به اندازۀ يك سوم بيشتر است. البته در نقلى كه (ابنجماعه) از شافعىها كرده، جاى تأمّل است؛ زيرا به نظر آنها ديۀ قاتل افزايش مىيابد؛ بدين معنا كه به سى نفر شتر سه ساله و سى نفر شتر چهار ساله و چهل نفر شتر حامله مىرسد كه نقل ابنجماعه از ايشان، متضمن اين مطلب نيست.
* مخالفان دين اسلام - بنا به مذهب شافعى و بيشتر فقها به نقل از ماوردى 1 و از نظر حنفىها - چنانچه ساكن نباشند، حق ورود به حرم را ندارند. از نظر مالكىها، ورود كافر به حرم براى تجارت و مانند آن - براى عبور نه اقامت - اشكال ندارد. اصل مطلب، روايتى است كه از ابنداود از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده كه فرمود: «مشركان را از جزيرةالعرب بيرون كنيد» وجه استدلال هم آن است كه حجاز به عقيدۀ گروهى از علما خود جزيرةالعرب است و گروهى ديگر بر آنند كه حجاز بخشى از جزيره است و مىگويند: مراد از جزيره در عبارت حضرت صلى الله عليه و آله ، حجاز است؛ زيرا (در جاى ديگر) فرموده است: «مشركان و يهوديان را از حجاز و اهل نجران را از جزيرةالعرب بيرون كنيد».
* بنا به گفتۀ ابنصلاح شافعى، جايز نيست از چوب سواك (مسواك) حرم، چيزى برداشت، ولى ابنالحاج از دوستان ما، يادآور شده كه گرفتن مسواك از درختان حرم، اشكالى ندارد.
* كسى كه از سنگ حرم براى دفاع از خود استفاده كند، گناهكار است و كيفر مىبيند.
* جز براى ضرورت، حمل سلاح در مكه جايز نيست كه مالكىها و شافعىها در اين مورد به حديث جابر استناد مىكنند كه مىگويد: هيچ كس حق ندارد در مكه سلاح حمل كند. اين حديث در صحيحين آمده است.