79خانه‌هاى آنان يافت شود و در زندگى آنان جلوه كند،شگفت زده شد.

در كنار اين،مخفى‌گاه‌هاى آنان سرشار از طلا و نقره بود،كما اين كه سكه‌هاى دينار و درهمِ ضرب شده هم فراوان داشتند.قرآن در جاى‌هاى مختلف از آنها ياد كرده است،آنچنان كه مى‌توان فهميد آنان به خوبى اينها را مى‌شناختند.

اين مردم در بازارهاى خود از اوزان و مقادير استفاده كرده و با انواع تقسيماتى كه براى سنجش اوزان بوده آشنايى داشته و با آنها معامله مى‌كردند.هيچ چيزى بهتر از اين آيات قرآن بر اين مطلب دلالت ندارد كه: وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ* اَلَّذِينَ إِذَا اكْتٰالُوا عَلَى النّٰاسِ يَسْتَوْفُونَ* وَ إِذٰا كٰالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ¹.شمارى از مورّخان،به تعدادى از حوادث جزئى اشاره كرده‌اند تا بر اساس آنها حدود دانش قريشى‌ها را در دانش اقتصاد يا محدودۀ مالكيت آنان نشان دهند.براى نمونه اين روايت:«يك صحابى كه كنيزى خود را به يك هزار درهم از او خريد،زمانى كه رفقاى او دربارۀ پايين بودن قيمت او را سرزنش كردند گفت:به خدا سوگند! من چيزى بالاتر از هزار نمى‌شناسم».

اين مورّخان قصد آن دارند تا نشان دهند كه قريش در بارۀ اموال و ارقام بيش از اين نمى‌دانستند.اما اينان فراموش كرده‌اند كه قرآن با اين مردم در بارۀ ارقامى بسيار بالاتر سخن مى‌گويد:ى فِي يَوْمٍ كٰانَ مِقْدٰارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ ²يا آن كه در قصۀ حضرت يوسف عليه السلام مى‌گويد:ى وَ أَرْسَلْنٰاهُ إِلىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ³ترديدى در اين نيست،كسانى كه مى‌توانند دهها هزار و صدها را بشمارند،مى‌توانستند بسيار ثروتمند باشند.ثروت،تمدّن مى‌آورد و تمدّن هم ابزار رفاه را مى‌طلبد.

خاندان‌هاى اموى و مخزومى،در ثروت،مثال زدنى بودند.ابن جدعان در كار تجارتِ بَرده بود و چنان ثروتى به دست آورد كه او را به قيصر تشبيه مى‌كردند.

در اين موضوع شعرى در باره ابن جدعان گفته شده است: