80
روزى كه ابن جدعان در كنار حزروه-جايى در مكه-ايستاده بود و گويى قيصر بود يا قصر و خدم و حشمى داشت. 1
در بارۀ مردمى كه قرآن در مقام تشريع حتى از اين هم دقيقتر سخن مىگويد،چه مىانديشيم؟خداوند در امر ميراث،به نصف و ثلث و ربع و خمس و ثُمن و عُشر اشاره كرده و ترديدى نيست كه آنان در شرايطى بودهاند كه به راحتى مىتوانستند اين كسرها و چند برابر آن را دريابند.
قريشيان در مكه از لباس،شلوار و كفش استفاده كرده،انگشترهايى از طلا و نقره داشتند كه در آنها دانههاى لؤلؤ مىگذاشتند.زنان قريش هم از روسرى،جلباب و خلخال كه مورد اخير را در پاى خود مىكردند تا در راه رفتن و بلند شدن صداى آن زينت خود را آشكار كنند ى وَ لاٰ يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ 2استفاده مىكردند.اين افزون بر استفادۀ آنان از گردنبد و النگو و بهرهمندى از عطرهاى خوشبو بود.گفتهاند كه عبدالمطلب در دو حُلّه كه ارزش آنها هزار مثقال طلا بود تكفين و دفن شد.چنان كه برخى از قريش لباسى به ارزش پنجاه دينار مىپوشيدند 3كه سيصد ريال امروز بود.در قرآن از كسى ياد شده كه در استفاده از حليه و زيور تلاش مىكرده است. 4
اهل رفاه و تفريح هم مجالس بزمى داشتند كه براى آن از بالشها و فرشها استفاده مىكردند و ميوهها در آن مىچيدند و از بهترين محصولات ميوهاى خود براى اين محافل بهره مىبردند.در اين زمينه از ميوههاى تازۀ طائف يا ميوههاى خشكى كه از شام و فلسطين توسط تجارشان آورده مىشد،استفاده مىكردند.آنان خوراك فالوده را هم از طريق اقوام مجاور خويش مىشناختند. 5
ساكنان مكه از خرما و انگور،شراب مىساختند و آنها را در ظروفى از نقره و