241بقيۀ اصلاحات و تعميرات به انجام رسيد.
در سال 306 مسجدِ دارالندوه تعمير و به مسجد متصل شد،به طورى كه به مانند امروز جزو مسجد گرديد. 1
افزايش در سمتباب الزياده
در همان سال،مقتدر عباسى دستور داد تا از فضاى ميان دو خانه زبيده كه جاى آن همين دار ابراهيم امروزى است، 2استفاده شود،پس آنجا را منهدم و به مسجد ملحق كردند. 3محدودۀ افزوده شده تا زمان ما در حدود رواقهاى مسجد مشخص بود.با اين افزايش،مساحت مسجد به مقدارى كه زمان ماست رسيد.آنچه بعد از آن واقع شده ترميم و زينت يا ساختهايى است كه در همين محدوده صورت گرفته است.خلفاى عباسى در بارۀ پردۀ كعبه در اين دوره با يكديگر رقابت داشتند.نويسندۀ العقد الفريد مىگويد كه پردۀ كعبه هر روز در عيد قربان با ديباج قرمز خراسانى تعويض مىشد و روى آن ستايش خداوند و تسبيح و تكبير و تعظيم او نوشته شده بود.وقتى پردهها سنگين مىشد،آن را بر مىداشتند و عامل آن هم از بنى شيبه بود.او سپس مىگويد:زمان حج كه فرا مىرسيد،پردۀ قسمت پايين كعبه برداشته مىشد تا در جاى آن پارچههاى قبطى از ديباج سفيد گذارده شود.اين وضعيت تا وقتى كه مردم مُحْرم بودند ادامه داشت.اين شبيه همين حالتى است كه در زمان ما در ايام حج وجود دارد.اما به عقيدۀ من،اين عادتى است كه در آن اسراف شده،آن هم درست در وقتى كه بلاد مختلف در امر حجاج و اسكان آنها نياز بيشترى به كمك دارند.اما چه كنيم كه ما به ظواهر مىپردازيم و از شؤون زندگى در امور عمومى خودمان غفلت داريم.