408جعفر بن يحياى برمكى رسيد و سپس جزء صافيه شد. 1
در هفتم رو به روى كوچه مناصع بود ميان خانۀ عمرو بن عاص و خانههاى صوافى و به خانۀ حسن بن على العسكرى-ع-راه باز مىكرد.مناصع خارج مدينه بود و زنان در عهد پيامبر شبها براى قضاى حاجت به آنجا مىرفتند. 2
در هشتم رو به روى خانههاى صوافى بود كه در جنب خانۀ عمرو بن عاص بود و خانه موسى بن ابراهيم مخزومى خانهاى كه بين او و عبيد الله بن حسن مشترك بود در جوار آن بود.در زاويۀ شمالى شرقى واقع بود و در نزديكى آن زقاق جمل و خانۀ فاطمه دخت قيس و خانۀ انس بن مالك واقع بود و در نزديكى آن خانههاى قهطم بود كه جزو صوافى شد. 3
ديوار شمالى مسجد به گونهاى كه سمهودى از سخن ابن زباله و ابن شبّه در باب خانههاى اطراف مسجد دريافته به قرار زير است.
در نهم در جانب شرقى است و در نزد آن خانۀ عبد الرحمان بن عوف است كه مهمانان رسول خدا-ص-به آنجا وارد مىشدند و در نزديكى آن خانۀ عبد الله بن مسعود و آن همان است كه به دار القرّاء معروف بود.و چون وليد و مهدى بر وسعت مسجد افزودند،داخل در مسجد شدند.آنچه از آنها باقى مانده بود به ملكيت جعفر بن يحيى درآمد.در نزديكى اين خانه محلّه بنى زهره است.بنا بر روايت ابن سعد-رسول خدا-ص-خط خانهها را مىكشيد.
براى زهره در آخر بناى مسجد خط كشيد و براى عبد الله و عتبه پسران مسعود اين خط را در نزد مسجد كشيد. 4
در دهم مقابل خانۀ ابو الغيث بن مغيره بود.
در يازدهم مقابل خانههايى بود در جنب خانۀ ابو الغيث كه خانههاى خالصه بود.
در دوازدهم رو به روى خانههاى خالصه بود.و آنجا در اصل از آن خبّاب مولاى عتبة بن غزوان بود.
اما ديوار غربى،در قسمت شمالىاش خانهاى از خانههاى عبد الرحمان بن عوف بود.
سپس به ملكيت عبد الله بن جعفر بن ابى طالب درآمد.سپس از آن منيره كنيز آزاد شدۀ ام