407و پيامبر از آن در داخل مىشد از اين رو در روايت يحيى آن در را باب النبى گفتهاند.نزديك خانۀ عثمان خانۀ ابو ايوب انصارى بود كه پيامبر در آغاز هجرت به آنجا وارد شد.مغيرة بن عبد الرحمان بن حارث بن هاشم آن را خريد و در آن آبى برآورد كه آب مسجد را تأمين مىكرد.در همسايگى خانۀ ابو ايوب خانۀ حارثة بن نعمان انصارى بود.اين خانه سپس به ملكيت امام جعفر صادق-ع-درآمد.آنگاه اطم فويرع بود كه آن را حسن بن زيد بن حسن بن على خريد و آن را خراب كرد و به جاى آن خانه ساخت. 1
در چهارم را باب النّساء مىگفتند كه رو به روى خانۀ ابو بكر بود،سپس به ملكيت آل معمر درآمد.آنگاه از آن ريطه دخت سفّاح شد و آن در را باب ريطه خواندند. 2
در پنجم از جملۀ خانۀ جبلة بن عمرو ساعدى بود.سپس آن خانه در ملكيت سعد بن خالد بن عمرو بن عثمان درآمد سپس به اسماء دخت حسين بن عبد الله بن عبيد الله بن عباس بن عبد المطلّب رسيد.ميان خانۀ ريطه و خانه بزرگ عثمان راهى بود به عرض پنج ذراع. 3
در ششم مقابل خانۀ خالد بن وليد بود كه از شمال محدود بود به سراى عمرو بن عاص.خانۀ خالد در اصل متعلق به حارثة بن نعمان بود. 4
در همسايگى خانۀ عاتكه منزل سكينه بنت الحسين-ع-بود.در زمان عباسيان به معين غلام آزاد شدۀ مهدى رسيد.در كنار آن كوچهاى بود به عرض شش ذراع كه به خانۀ طلحة بن عبيد الله منتهى مىشد.در آن كوچه خانۀ عبد الله بن جعفر بود سپس به منيره كنيز آزاد شدۀ امّ موسى رسيد.در پهلوى آن خوخه از آن آل يحيى بن طلحة بن عبيد الله بود.
در جنب آن بستان طلحۀ انصارى بود كه بعدها به ملكيت آل برمك درآمد سپس جزء صوافى( املاك خالصه)شد.
در كنار آن راهى بود به عرض پنج ذراع و در جنب آن خانههايى بود از آن خبّاب بنده آزاد شدۀ عتبة بن غزوان سپس خانههاى پسران حرملة الاسود.در جنب آن خانۀ ابو الغيث بن المغيرة بن حميد بن عبد الرحمان بن عوف بود و در جنب آن خانۀ عبد الله بن مسعود كه به